OP REIS NAAR CHINESE ROOTS
Ik kreeg een Hollandse opvoeding. Althans, dat dacht ik. Later realiseerde ik me dat ik in de ogen van mijn Chinese moeder een Nederlandse opvoeding kreeg. Van mijn Aziatische achtergrond wist ik nauwelijks iets.
Rond mijn dertigste, tijdens mijn reis naar Bandung in Indonesië, zag ik het Chinese familiehuis, de tempel en het portret van mijn overgrootvader. Meteen voelde ik een diepe verbondenheid. Hij was luitenant Tan Hay Long, rond 1850 in Bandung de hoogste vertegenwoordiger van de Chinese gemeenschap in koloniaal Nederlands-Indië.
Onze familie is als een diaspora verspreid over de wereld, maar er blijft iets fundamenteels bestaan. Het is moeilijk onder woorden te brengen; het is eerder een gevoel. Voor mijn onderzoek naar mijn afkomst moest ik mijn verbeelding inzetten.
Over mijn werk
Mijn zoektocht begon met inkt en water op rijstpapier. In Shanghai, in het Fuxing Park, zag ik mensen kalligraferen met water op de stenen pleinen. Impressies die slechts kort zichtbaar zijn. Zo is mijn kunst geen reconstructie van het verleden, maar een dialoog tussen mijn onbekende achtergrond en mijn verbeelding.
(ENG)
Journey to Chinese Roots
I was raised in a Dutch way—or so I thought.
Later, I realized that in the eyes of my Chinese mother, it had been a Dutch upbringing.
I knew little about my Asian background.
Around the age of thirty, during a journey to Bandung in Indonesia, I saw the Chinese family house, the temple, and the portrait of my great-grandfather. I immediately felt a deep connection. He was Lieutenant Tan Hay Long, around 1850 the highest representative of the Chinese community in colonial Dutch East Indies.
Our family has dispersed across the world like a diaspora, yet something essential endures.
It’s hard to put into words; it’s more a feeling than a thought.
In my search for my heritage, I had to use my imagination.
About my work
My artistic exploration began with ink and water on rice paper.
In Shanghai, at Fuxing Park, I saw people practicing calligraphy with water on the stone pavements—marks visible only for a moment. Such fleeting impressions moved me deeply. My art is therefore not a reconstruction of the past but a dialogue between my unknown background and my imagination.